Thursday, February 21, 2008

หมีขาวขั้วโลกเหนือและแพนกวินแห่งขั้วโลกใต้ ในชตากรรมเดียวกัน

หมีขาวขั้วโลกเหนือและเพนกวินแห่งขั้วโลกใต้…ในชะตากรรมเดียวกัน
กุมภาพันธ์ 14, 2007 ที่ 11:55 pm · Filed under ถึงโลกใบนี้ : to the planet, โลกร้อน-global warming

เมื่อเย็นที่ผ่านมาเรานั่งตัวเล็กลีบอยู่ในโถงชั้น ๑ ของ British Council สยามสแควร์ที่นั่นมีงานเสวนา @ the bar ในหัวข้อ To the End of the Climate: Climate Change and the Arctic –ช่างเป็นประเด็นที่ขัดแย้งอย่างรุนแรงกับบรรยากาศหวานชื่นของวันวาเลนไทน์ที่อบอวลอยู่รอบๆ โดยแท้
รู้สึก “เล็กลีบ” เพราะมันเป็นงานเสวนาที่พูดคุยด้วยภาษาอังกฤษทั้งหมดซึ่งเราก็ฟังรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง ตามประสาคนหัวดำที่เรียนภาษาอังกฤษจากระบบการศึกษาของไทยล้วนๆ แต่เอาเหอะ…ถือซะว่าเปิดกะลาของตัวเองสำคัญกว่านั้น…มันเกี่ยวกับโปรเจ็คที่กำลังวาดฝันอยู่ด้วย


อย่างน้อยเราก็ได้รู้จักกับ Cape Farewell โครงการปลุกเร้าจิตสำนึกเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศด้วยการพานักวิทยาศาสตร์ ศิลปิน และครูอาจารย์ ล่องเรือไปยังขั้วโลกเหนือให้รับรู้ว่า การเพิ่มขึ้นของปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจะส่งผลกระทบต่อเราอย่างไรบ้างข้อมูลจากประสบการณ์ตรงเหล่านี้จะเป็นแรงบันดาลใจชั้นเยี่ยมในการใช้บทบาทหน้าที่ของตนเองส่งผ่านเรื่องราวไปยังคนรอบข้าง
Mr.Quentin Cooper หนึ่งในผู้ที่มีประสบการณ์สุดเจ๋งจากการร่วมเดินทางไปยังขั้วโลกเหนือเล่าโน่นเล่านี่ให้ฟังมากมายเรารับรู้มาก่อนหน้านี้แล้วว่า การเพิ่มสูงขึ้นของอุณหภูมิชั้นบรรยากาศโลกกำลังทำให้หมีขั้วโลกตัวโตที่มีขนขาวหนาต้องเดือดร้อนแน่นอนว่า…การเพิ่มสูงขึ้นนี้เป็นผลพวงจากกิจกรรมต่างๆ ของมนุษย์



หมีขาวใช้ชีวิตอยู่ที่ขั้วโลกเหนืออย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ว่า…พื้นที่หากินของมันหดแคบลง โลกที่ร้อนขึ้นทำให้แผ่นน้ำแข็งละลายมากขึ้นเรื่อยๆโดยธรรมชาติแล้วพวกมันไม่สามารถว่ายน้ำได้ต่อเนื่องทั้งวันทั้งคืนจึงจำเป็นต้องแวะพักเหนื่อยตามแผ่นน้ำแข็งที่ลอยอยู่กระจัดกระจายแผ่นน้ำแข็งที่เหลือน้อย ทำให้พวกมันใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก…ถ้าแผ่นน้ำแข็งละลายหมดเกลี้ยง หมีขาวจะอยู่รอดได้อย่างไร…
source: http://www.capefarewell.com/


แต่ข้อมูลใหม่ที่เราเพิ่งรู้จากปากของ Mr. Cooper ก็คือขยะจำพวกพลาสติกที่ถูกทิ้งลงทะเล มันแตกสลายเป็นละอองพลาสติกตามวันเวลาและเข้าสู่ห่วงโซ่อาหารจากสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ส่งต่อไปยังนักล่าที่ยืนอยู่บนสุดของพีระมิดปลาตัวเล็ก—> ปลาตัวใหญ่—> สิงโตทะเล แมวน้ำ—> หมีขาวหมีขาวรับสารแปลกปลอมอย่างพลาสติกเข้าสู่ร่างกายผ่านการกินตามลำดับขั้นกระทั่งทำให้หมีขาวจำนวนไม่น้อยมีสองเพศในตัวเดียว!!!
บางห้วงจังหวะที่จับใจความจากภาษาต่างด้าวไม่ได้เราครุ่นคิดถึงคาราวานเพนกวินที่ขั้วโลกใต้พวกมันก็โดนสภาวะโลกร้อนเล่นงานหนักไม่แพ้หมีขาวใครที่ดูรายการปฐพีชีวิตทางช่อง ๙ เมื่อปลายเดือนมกราคมหรือเคยชมภาพยนตร์สารคดี “The March of Penguins”ที่มีนกเพนกวินจักรพรรดินับร้อยนับพันเป็นนักแสดงคงพอนึกออกถึงการอยู่รอดในสภาพอากาศที่โหดร้าย(ถ้ายังไม่ได้ดู และอยากหา DVD เรื่องนี้มาดูด้วยตนเอง ขอให้หยุดอ่านที่บรรทัดนี้เพราะข้อเขียนส่วนต่อไปมีการเปิดเผยถึงเนื้อหาของภาพยนตร์)
เพนกวินจักรพรรดิเป็นสายพันธุ์เพนกวินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกแต่ตัวโตไม่ได้หมายความว่าจะอยู่รอดในธรรมชาติได้ง่ายดายตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง พวกมันต้องฝ่าฟันอุปสรรคยากเข็ญนานัปการ


เรื่องราวธรรมชาตินี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาเป็นเวลาหลายพันปีแต่มนุษย์เพิ่งค้นพบความอัศจรรย์นี้เมื่อต้นศตวรษที่ ๒๐และภาพยนตร์ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อประมาณ ๖ ปีที่แล้วก็ถ่ายทอดเหตุการณ์ที่มีส่วนผสมของความรัก ความน่าทึ่ง กำลังใจ ความกล้าหาญ และการผจญภัยของเหล่าพ่อแม่เพนกวินได้อย่างลงตัวโดยให้ทีมงานถ่ายทำ ๔ คนเข้าไปฝังตัวอยู่ที่แอนตาร์กติกนาน ๑๔ เดือน !!!

เมื่อฤดูร้อนสิ้นสุดลงและฤดูหนาวกำลังจะเริ่มขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์เพนกวินจักพรรดิจากทุกสารทิศจะว่ายน้ำมายังขั้วโลกใต้…บ้านเกิดของพวกมัน…ต้นเดือนมีนาคม สัญชาตญาณสั่งให้พวกมันละทิ้งทะเลและพุ่งตัวผ่านรอยแยกของน้ำแข็งขึ้นมาเพื่อออกเดินทางครั้งใหญ่จากสุดขอบทะเลน้ำแข็งเข้าสู่แผ่นดินตอนใน หรือ “โอเอม็อก” (Oamok)–ดินแดนที่เหมาะต่อการผสมพันธุ์–ฤดูหนาวที่นั่นอุณหภูมิลดต่ำเสียจนไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นใดเข้ามารบกวนการฟักไข่อีกทั้งพื้นน้ำแข็งก็หนาพอที่จะไม่แยกเป็นส่วนๆ ในวันเริ่มต้นของฤดูร้อนซึ่งลูกเพนกวินยังเล็กอยู่
คาราวานเพนกวินเดินบ้าง ไถตัวไปบนพื้นน้ำแข็งบ้าง รวมระยะทางกว่า ๒๐๐ กิโลเมตรแต่ละย่างก้าวเล็กๆ มุ่งสู่สมรภูมิที่ต้องต่อสู้กับความหนาวระดับ -๖๕ องศาเซลเซียสด้วยเหตุที่ภูมิประเทศขาวโพลนกว้างโล่งไม่มีตำแหน่งอ้างอิงใดๆดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว จึงเป็นเข็มทิศสำคัญสำหรับสัตว์ปีกหุ่นอ้วนกลมแม้เนินน้ำแข็งจะเปลี่ยนแปลงทุกปี พวกมันยังสามารถเดินไปถึงจุดหมายเดิมได้อย่างแม่นยำ
หลังจากฝูงเพนกวินรวมตัวพร้อมหน้า มันจะเปล่งเสียงร้องหาคู่เมื่อเจอแล้วเพนกวินสองตัวจะยืนนิ่งอยู่เคียงกันน่าแปลกว่าท่ามกลางการเปล่งเสียงอันอลหม่านนั้นเพนกวินสามารถจดจำเสียงของคู่ตัวเองได้ถูกต้อง
source: http://wip.warnerbros.com/marchofthepenguins/


และเนื่องจากจำนวนเพนกวินตัวผู้นั้นน้อยกว่าตัวเมียช่วงแรกของการจับคู่จึงเกิดศึกชิงหนุ่มบ้างแต่สุดท้ายแล้วตัวเมียที่ไร้คู่จะต้องเดินกลับไปสู่ทะเลไม่มีประโยชน์ที่จะสู้กับฤดูหนาวอันโหดร้ายโดยไม่มีชีวิตของเพนกวินน้อยเป็นสิ่งตอบแทน
ค่ำคืนฮันนีมูนผ่านไปจนถึงปลายเดือนพฤษภาคมแม่เพนกวินจะออกไข่เพียง ๑ ฟอง และซ่อนมันไว้ในช่องว่างใต้พุง–กระเป๋าหน้าท้องที่คอยสร้างความอบอุ่นให้ไข่—นาฬิกาของชีวิตใหม่เริ่มต้นแล้ว
ความระทึกใจมาถึงเมื่อแม่เพนกวินต้องส่งมอบไข่ให้พ่อเพนกวินรับผิดชอบมันไม่มีนิ้วที่จะหยิบจับได้อย่างง่ายดาย ฟองไข่ก็แสนบอบบาง พื้นน้ำแข็งก็ไม่ราบเรียบอีกทั้งความหนาวเย็นยังคอยจ้องปลิดชีวิตน้อยๆ ขั้นตอนนี้จึงต้องรวดเร็วและแม่นยำแม่เพนกวินปล่อยไข่ลงบนพื้นพร้อมกับเดินถอยห่างออกมาพ่อเพนกวินต้องใช้จงอยปากดันไข่ให้ขึ้นมาอยู่บนหลังเท้าของตนช้าแม้เพียงเสี้ยวนาทีอุณหภูมิพื้นน้ำแข็งจะถ่ายทอดสู่ไข่จนแข็งตัวและแตกร้าว


หลังการส่งมอบไข่ แม่เพนกวินจะมุ่งหน้าสู่ทะเลใช้เวลา ๒-๓ สัปดาห์ในการเพิ่มพลังงานให้ตนเองและกักตุนอาหารมาป้อนลูกน้อยขณะที่พ่อเพนกวินต้องยืนรักษาไข่ไว้ใต้พุงเหนือหลังเท้าประมาณ ๖๐ วันจนกว่าไข่จะฟักเป็นตัวที่ยากกว่านั้นคือทุกตัวต้องร่วมกันฝ่าพายุหิมะที่ร้ายกาจไปให้ได้พร้อมกับรักษาชีวิตน้อยๆพวกมันยืนเบียดต้านทานลมที่พัดแรงเร็วประมาณ ๑๖๑-๒๔๑ กิโลเมตรต่อชั่วโมง
แม่ที่กินอิ่มต้องรีบเดินทางกลับมายังโอเอม็อกภายใน ๔๘ ชั่วโมงหลังจากที่ลูกเพนกวินเกิดเจ้าตัวเล็กมีพลังงานสะสมน้อยและอ่อนแอเหลือเกินถ้าช้า…พ่อเพนกวินซึ่งไม่ได้กินอะไรมานานกว่า ๔ เดือนจะทิ้งลูกและเดินกลับไปยังทะเลก่อนที่ตัวเองจะหมดแรง


source: http://wip.warnerbros.com/marchofthepenguins/
ในทางกลับกันถ้าแม่เพนกวินมาทันเวลาและพ่อลูกรอดพายุหิมะมาได้อย่างปลอดภัยเธอจะมีโอกาสป้อนอาหารมื้อแรกและปล่อยให้พ่อเดินไปสู่ทะเลบ้างสลับกันออกไปหาอาหารมาเลี้ยงลูกจนถึงเวลาที่เจ้าตัวเล็กพร้อมจะสัมผัสน้ำทะเลแรกของชีวิตในช่วงฤดูร้อนเมื่อถึงวันนั้นพ่อและแม่เพนกวินจะแยกจากกันเพื่อรอการสืบทอดสายพันธุ์ที่จะเกิดขึ้นอีกในฤดูหนาวครั้งต่อไป
ส่วนลูกๆ รวมฝูงกันลงทะเลเพื่อเผชิญโลกใหม่ที่น่าตื่นเต้นอีก ๔ ปีข้างหน้าลูกเพนกวินจะโตเต็มวัยและกลับมาปฏิบัติภารกิจอย่างที่พ่อแม่ของมันทำ


ภาวะโลกร้อนที่รุนแรงขึ้นทำให้น้ำแข็งขั้วโลกใต้ละลายเร็วกว่าปกติในปี พ.ศ. ๒๕๔๔ ลูกเพนกวินจักรพรรดิจำนวนมากต้องจบชีวิตลงเพราะยังไม่โตพอที่จะว่ายออกสู่ทะเลในฤดูร้อนที่มาถึงก่อนกำหนด
โศกนาฏกรรมแบบนี้จะเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้ามนุษย์ยังไม่ลดการใช้พลังงานเชื้อเพลิง…ลำพังการสร้างชีวิตใหม่ของเพนกวินจักรพรรดิก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้วคุณยังจะใจร้ายซ้ำเติมมันได้ลงคอเชียวหรือ…
แหล่งที่มา
จัดทำโดย
ด.ญ. ศิริพร ใบดั้งกลาง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/2
โรงเรียนขามสะแกแสง

Tuesday, February 19, 2008

ประวัติโรงเรียนขามสะแกแสง

ประวัติโรงเรียนขามสะแกแสง

อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
นครราชสีมา เขต 5 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ

โรงเรียนขามสะแกแสง เป็นสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครราชสีมา เขต 5 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องตั้งโรงเรียนรัฐบาล ปีการศึกษา 2517 ประกาศ ณ วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2517 ปัจจุบันเปิดทำการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ช่วงชั้นที่ 3 ) ถึง ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ช่วงชั้นที่ 4) ผู้อำนวยการโรงเรียน นายสุชาติ ยาวิศิษฏ์

ที่ตั้ง

โรงเรียนขามสะแกแสงตั้งอยู่เลขที่ 470 หมู่ 13 ตำบลขามสะแกแสง อำเภอขาม-สะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา รหัสไปรษณีย์ 30290 โทรศัพท์ 0-4438-5217 , 0-4438-5044 โทรสาร 0 - 4438-5219 อยู่ทางทิศเหนือของหมู่บ้านขาม ห่างจากหมู่บ้านประมาณ 1 กิโลเมตร ระยะห่างจากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครราชสีมา เขต 5 จำนวน 65 กิโลเมตร

พื้นที่

โรงเรียนมีเนื้อที่จำนวน 65 ไร่ - งาน 21.8 ตารางวา ซึ่งที่ดินของโรงเรียนทั้งหมดนี้ได้รับการบริจาคจากบุคคลต่อไปนี้

1. นายพรม ถ้ำกลาง เนื้อที่ 15 ไร่ 6 ตารางวา
2. นายยัง พากลาง เนื้อที่ 5 ไร่
3. นางรอด เชาวันกลาง เนื้อที่ 28 ไร่ 32 ตารางวา
4. นายอ่อน ปลั่งกลาง เนื้อที่ 16 ไร่ 2 ตารางวา
5. นางจ้อม หวังคอนกลาง เนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา
ที่ดินทั้งหมดนี้มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมพื้นผ้า กว้างด้านหน้าประมาณ 8 เส้น ยาวประมาณ 9 เส้น


แหล่งที่มา
http://wcb.chon2.go.th/ks/history.thmi


จัดทำโดย
ด.ญ.ศิริพร ใบดั้งกลาง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/2
โรงเรียนขามสะแกแสง

Sunday, February 17, 2008

ไปเที่ยวสระบุรีกันเถอะ

การไปเที่ยวถือว่าเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่ง สิ่งใดที่เราไม่รู้ไม่เคยเห็นไม่เคยสัมผัส อาจจะทำให้เราได้รู้ซึ้งถึงข้อนี้ได้
สระบุรีเป็นชื่อจังหวัดหนึ่งที่มีเรื่องน่ารู้มากมาย เรื่องที่ ๑ เรื่อง บ่อนายพรานล้างเนื้อ ตำนานเล่าขานว่า มีพรานคนหนึ่งได้เข้าป่าล่าสัตว์เมื่อจะนำเนื้อสัตว์ไปล้างให้สะอาด พรานก็สังเกตเห็นรอยเท้าประหลาด และรอยเท้านั้นคล้ายๆกับรอยเท้าของพระพุทธเจ้า พรานจึงคิดทันทีว่าอาจจะเป็นรอยเท้าของพระพุทธเจ้า ( ในสมัยนั้นไม่มีพระรูปใดนอกจาก พระพุทธเจ้าเพียงรูปเดียว ) เมื่อล้างเนื้อเสร็จ นายพรานก็ไปหาคนให้นำก้อนอิฐ ก้อนกรวด มาล้อมรอบรอยพระพุทธบาทของพระพุทธเจ้าไว้ ปัจจุบัน ก็มีอะไรๆเปลี่ยนไปมากมายมาก

แล้วยังมี กุมภกัณฑ์ทดน้ำ ก็มีตำนานเล่าขานเช่นกันว่า กุมภกัณฑ์ได้ไปทดน้ำ ที่ สระน้ำซึ่งเป็นทางผ่านไปกองทัพของพระราม สืบเนื่องจากต้องการให้กองทัพของพระรามอดน้ำตาย ทั้งนี้ ฝ่ายของพระรามเห็นน้ำผิดสังเกตจึงให้หนุมานเหาะไปดูว่าเหตุใดน้ำจึงขุ่นมัวเช่นนั้น หนุมานได้เหาะไปเห็นกุมภกัณฑ์กำลังร่ายมนต์จึงตัดสินใจลงไปสาบให้กุมภกัณฑ์เป็นหิน ( ปัจจุบันมีแต่รูปปั้นแต่พระเศียร แต่ร่างของกุมภกัณฑ์ก็ยังอยู่ในน้ำอยู่ ) ก่อนจะจากลา ผู้เขียนขอนำรูปที่ถ่ายเป็นที่ระลึกมาลงไว้ให้ชมกัน

ผู้เขียน : ด.ญ. เพ็ญแข หวังปรุงกลาง นักเรียนชั้น ม.3/2 ของโรงเรียนขามสะแกแสง
( สามารถเข้ามาติชมได้ที่ penkhae5@thaimail.com )




ขอบคุณค่ะ




Wednesday, February 13, 2008

ตำนานช้างไทย


ช้างไทย…ในวันนี้ยังคงตัวโต เฉลียวฉลาด สง่างาม และความยิ่งใหญ่เช่นเดิม แต่ดูเหมือนว่า ช้างไทยจะถูกลืมเลือนและเห็นความสำคัญน้อยลงไปทุกที ๆ ช้างในโลกมีอยู่ 2 ตระกูลใหญ่ ๆ คือ ช้างเอเชีย และช้างแอฟริกา ช้างเอเชีย (Elephas Maximus) ช้างเอเชีย คือ ช้างที่อาศัยอยู่ตามป่าในประเทศไทย อินเดีย พม่า กัมพูชา ศรีลังกา และมาเลเซีย ช้างเอเชียมีความสูงในขณะมีความสมบูรณ์เต็มที่ วัดจากปลายขาหน้าถึงไหล่ เฉลี่ยประมาณ 3 เมตร หัวเป็นโหนก มองจากด้านหน้าจะเห็นเป็น 2 ลอน เฉลียวฉลาดสามารถนำมาฝึกให้ทำงาน หรือฝึกให้แสดงท่าทางต่าง ๆ ได้ ใบหูเป็นแผ่นกว้าง ขอบหูด้านบนอยู่ในระดับของหัว ปลายงวงจะมีงอยเดียว หลังโค้ง เห็นได้ชัด เท้าหน้าทีเล็บข้างละ 5 เล็บ เท้าหลังมีข้างละ 4 เล็บ ช้างเอเชียซึ่งรวมถึงช้างไทยด้วยนี้ ถ้าเป็นช้างตัวผู้ เรียกว่าช้างพลาย ซึ่งจะมีงา ส่วนช้างตัวเมีย ที่เรียกว่าช้างพังนั้น โดยปกติจะไม่มีงา หรืออาจมีงาสั้น ๆ เรียกว่า ขนาย ช้างพลายที่ไม่มีงาก็มีอยู่บ้าง เรียกว่า ช้างสีดอ

ช้างแอฟริกา (Loxodonta Africana) ช้างแอฟริกา คือ ช้างที่อาศัยในทวีปแอฟริกา มีความสูงโดยเฉลี่ย 3.5 เมตร ซึ่งสูงกว่าช้างเอเชียหัวของช้างแอฟริกาจะเล็กกว่าหัวของช้างเอเชียอย่างเห็นได้ชัด มีโหนกที่หัวเพียงลอนเดียว ลักษณะที่ แตกต่างจากช้างเอเชียอย่างชัดเจนอีกอย่างหนึ่ง คือ ใบหูที่ใหญ่กว่า ขอบหูด้านบนสูงกว่าระดับหัวช้าง เมื่อกางออกเต็มที่ จะเห็นว่าใบหูใหญ่มาก ปลายงวงมี 2 จะงอย เท้าหน้าทีเล็บข้างละ 5 เล็บ เท้าหลัง มีข้างละ 5 เล็บ เท้าหลังมีข้างละ 3 เล็บ ช้างเแอฟริกามีงาเหมือนกันทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่มีความฉลาดน้อยกว่าช้างเอเชียและดุร้าย จึงยังไม่เคยมีผู้นำช้างแอฟริกามาฝึกเพื่อใช้งาน หรือฝึกเพื่อการแสดงเลย นอกจากช้าง 2 ตระกูลที่กล่าวมาแล้ว ยังมีช้างแคระ (Pygmy Elephant) สูงราว 2 เมตร เป็นช้างแอฟริกาอยู่ตามลุ่มน้ำคองโก มีเหลืออยู่น้อยมาก เพราะชาวแอฟริกันมักล่าเอาเนื้อมาปรุงอาหาร ช้างแคระ ในประเทศไทยก็เคยมีอยู่ตามป่าชายทะเลสาบสงขลา เรียกว่า ช้างค่อม แต่ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปแล้ว

นิสัยของช้าง ช้างเอเชียรวมทั้งช้างไทยเป็นสัตว์ที่ฉลาด นอกจากนี้ยังมีความสุภาพ สะอาด มีความจำดี รักเจ้าของ อดทนและจำกลิ่นที่เคยชินได้ สังเกตได้จากพฤติกรรมที่ช้างจะใช้เท้าลองเหยียบเพื่อหยั่งดูว่า พื้นดินบริเวณใดอ่อนทานน้ำหนักตัวไม่ได้ ช้างจะเลี่ยงไม่เหยียบพื้นดินบริเวณนั้น ช้างจะดุร้ายเฉพาะตอนที่ตกมันเท่านั้น ซึ่งจะจำใครไม่ได้แม้แต่คนเลี้ยง


อาหารของช้าง ช้างเป็นสัตว์ไม่กินเนื้อ อาหารส่วนใหญ่ได้แก่ต้นไม้ใบหญ้า ช้างกินอาหารคิดเป็นน้ำหนักประมาณ 250 กิโลกรัมต่อวัน อาหารของช้างได้แก่
- หญ้า มีหญ้าหลายชนิดที่ช้างชอบ เช่น หญ้าคา อ้อ หญ้าแพรก หญ้าปล้อง หญ้าปากควาย
- ไม้ไผ่ เช่น หน่อไม้ และยอดอ่อนของไผ่ป่า ไม่รวก ไผ่ข้าวหลาม
- เถาวัลย์ เช่น บอดระเพ็ด ส้มป่อย และเถาวัลย์แดง
- ไม้ยืนต้น ช้างชอบกินทั้งเปลือก ใบ และผล เช่น กล้วย อ้อย ขนุน ไทร สัก มะพร้าว มะขาม มะขวิด
- พืชไร่ เช่น ข้าวโพด สับปะรด ฟัก แตงโม มะละกอ
- ดินโป่ง ช้างจะกินดินโป่งเป็นบางเวลา ดินโป่งประกอบด้วยแร่ธาตุต่าง ๆ ที่จำเป็นต่อร่างกาย เช่น โปแตสเซียม แคลเซียม ฟอสฟอรัส แมกนีเซียม
ช้างป่าชอบกินผลไม้สุก

ข้อมูลที่ได้ได้มาจาก :

http://www.kanchanapisek.or.th/kp4/book244/elephant.html

ผู้จัดทำ :

เด็กหญิง เพ็ญแข หวังปรุงกลาง

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/2

นักเรียนโรงเรียนขามสะแกแสง






















Tuesday, February 12, 2008

ครูครับทำน้ำยาซักผ้าอย่างไรครับ

มงคล : อาจารย์ครับ...ผมอยากทำน้ำยาซักผ้าให้ป้าผมครับ น้ำยาที่อาจารย์ให้ผมไปลองล้างจานน่ะ ใช้ดีครับ จานไม่มีมันเลย

ครู :ได้ซิจ๊ะ....หนูลองเอาเอกสารการทำเล่มนี้ไปอ่านให้จดจำได้แม่นยำก่อนนะ แล้วหมักดอกอัญชันไว้ด้วย
มงคล : ทำไงล่ะครับ


ครู: ก็แค่ใส่น้ำตาลทรายสีน้ำตาล เม็ดใหญ่ๆลงในดอกอัญชันที่ล้างสะอาด ปิดฝาขวดโหลไว้ เขย่าทุกวัน รอสักสองสัปดาห์ให้ออกสีชมพูอมม่วง และมีกลิ่นเปรี้ยวๆก็ใช้ได้


เมื่อได้สีและกลิ่นตามที่ครูบอกแล้ว ก็ให้กรองออกมาไว้ในขวด น้ำหมักดอกอัญชันที่ได้นี้ยังสามารถนำมาปรุงรส โดยเติมน้ำเชื่อมลงไป ใส่น้ำแข็งก้อนเล็กๆลงไป เขย่าเบาๆ ครูเรียกว่า
"ไวน์อัญชัน" ค่ะ


หลายวัน ต่อมา....

มงคล : อาจารย์ครับ ผมพร้อมแล้วครับ อาจารย์สอนผมทำน้ำยาซักผ้าได้ไหมครับ

ครู : ถ้างั้นวันศุกร์ หลังเลิกเรียนแล้วกันนะ


เย็นวันศุกร์

เตรียมอุปกรณ์ : ถัง ไม้พาย ภาชนะสำหรับบรรจุน้ำยา

วัสดุ :

1. N 70 (ทำให้เกิดฟองและขจัดคราบ)จำนวน 1 ก.ก. ราคา 70 บาท
2. น้ำหมักชีวภาพดอกอัญชันครึ่งลิตร (แทนสารกันเสีย และฆ่าจุลินทรีย์) 3. น้ำสะอาด 8 ขัน ( 8 ลิตร)
4. เกลือครึ่งถุง ราคา 5-6 บาท ( ใช้เพื่อปรับให้ข้น และ เหลว )
ขั้นตอนการทำ
1. เท N 70 .ใส่ถัง

2. ใช้ไม้พายคนไปทางเดียวเบาๆ จนขึ้นขาวฟู

3. ใส่น้ำชีวภาพอัญชันทีละนิด คนไปด้วยเพื่อให้เข้ากันดี ครั้งแรกจะเห็นเป็นสีฟ้าคราม คนไปเรื่อยๆ สลับกับการใส่น้ำ ถ้าเหลวไปใส่เกลือ ถ้าข้นไปเติมน้ำ เหลวไปใส่เกลือ ใส่น้ำหมักอัญชันสลับไปจนหมดทุกอย่าง สุดท้ายปรับให้ข้นด้วยเกลือ
4. ทิ้งไว้ 1 คืนเพื่อให้ฟองยุบตัว ถ้าพอใจในความข้นแล้วให้บรรจุลงภาชนะที่เตรียมไว้ หากเหลวไปให้พรมเกลือลงเล็กน้อย ระวังอย่าใส่มาก
เท่านี้เราก็ได้น้ำยาอเนกประสงค์แล้ว ลงทุนแค่ 75 บาทเท่านั้น ที่บ้านครูทำเดือนละครั้ง ประหยัดได้ประมาณเดือนละ 300 บาทเชียว ครูใช้ซักผ้า ล้างจาน และอาบด้วย ล้างหน้าบางครั้งเมื่อรู้สึกว่าหน้าเหนียวหนืดเนื่องจากสกปรกมาก
สิ่งค้นพบคือ ครูเคยซักผ้าทิ้งไว้ตอนเช้า พอตอนเย็นกลับมาบ้าน จะซักผ้าอีกสักตู้จึงรู้ว่ายังไม่ได้ตากผ้าที่ซักไว้ตั้งแต่เช้าเลย แต่เสื้อผ้าไม่มีกลิ่นเหม็นอับ นี่แหละสรรพคุณของน้ำหมักชีวภาพอัญชันหล่ะ
รวมเวลาในการทำประมาณ 1 ชั่วโมง
มงคล : ผมหายข้องใจแล้วล่ะครับครู ขอบคุณครับ
ครู : เก็บของได้แล้วนะ เดี๋ยวครูไปส่งถึงบันไดบ้านเลย.......
ผู้บันทึก : นางเพียรผจง เนตระกูล ครู คศ. 2 ระดับ 7 โรงเรียนขามสะแกแสง สพท.นครราชสีมา เขต 5
















Saturday, February 9, 2008

ของขวัญบอกนิสัยผู้ให้


ของขวัญ บอกนิสัยผู้ให้

เวลาคุณจะเลือก ของขวัญ ให้คนอื่น บางทีสิ่งที่คุณเลือกอาจบอกนิสัยของคุณเองก็ได้
ถ้า ของขวัญ ที่คุณมอบให้เป็น...


ของใช้ประจำวัน แสดงว่าคุณเป็นคนไม่ค่อยเปิดเผย และหมกมุ่นกับสิ่งหนึ่งสิ่งใด
ของที่คุณชอบ แสดงว่าคุณจะถือตัวเองเป็นศูนย์กลางในการคบหาคนอื่น
ของที่เพื่อนอยากได้ แสดงว่าคุณคำนึงถึงจุดยืนของผู้อื่นเสมอและต้องการให้คนอื่นยอมรับ
ของทันสมัย แสดงว่า คุณสนใจเหตุการณ์แวดล้อมรอบตัวมากกว่าตนเองและอื่น
ของที่ทำขึ้นเอง แสดงว่าคุณมีแนวโน้มที่จะทำอะไรเกินตัวแต่ทั่วไปแล้วคุณให้ความสำคัญกับเพื่อนอย่างมาก
อีกไม่กี่วันก็จะถึง วันวาเลนไทน์ แล้ว ถ้าใครยังไม่รู้ว่าจะให้ของขวัญกับคนที่เรารักเป็นแบบไหนดี ลองเข้าไปดูได้ที่เว็บไซต์นี้ซิค่ะ มีอะไรมากมายให้รู้เยอะแยะ เลย http://www.fourbears2002.com/-eoaue/aa-i-i-cn-aee-u-a-uean-iaeo-aa.html



ผู้เขียน คือ ด.ญ. เพ็ญแข หวังปรุงกลาง นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/2 ของ โรงเรียนขามสะแกแสง




Thursday, December 6, 2007

วันเฉลิมฉลอง

ที่มาของข้อมูล http://www.thaimail.com และ น.ส.พ.ไทยรัฐ
ประมวลภาพพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จฯ ออกมหาสมาคม ณ หน้าแท่นหน้ามุขเด็จ พระที่นั่งมหาจักรีมหาปราสาท ภายในพระบรมหาราชวัง
ที่มาของภาพ http://www.matichon.co.th/
วันประวัติศาสตร์ของไทยอีกวันหนึ่ง ที่ถือเป็นวันมหามงคลยิ่ง “วันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 5 ธันวาคม 2550” และเป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษา นับเป็นวันที่ผองไทยทั่วหล้าต้องเก็บภาพแห่งความทรงจำนี้ไว้ ไม่อาจลืมเลือนได้ในชีวิต โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จออกมหาสมาคม ณ มุขเด็จ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท รับการถวาย พระพรชัยมงคล

กระทั่งเวลา 10.00 น. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่ง จากพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต ไปยังพระบรมมหาราชวัง ทางประตูศักดิ์ไชยสิทธิ์ ประตูราชสำราญ ตามด้วยรถยนต์พระที่นั่งของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายา ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ ทั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงโบกพระหัตถ์ให้แก่ประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จตลอด สองข้างทาง ขณะที่เหล่าพสกนิกรต่างเปล่งเสียงถวายพระพรว่า ทรงพระเจริญดังกึกก้อง พร้อมโบกธงปลิวไสว ประชาชนที่เฝ้ารอรับเสด็จหลายคนได้เห็นพระพักตร์ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในรถยนต์พระที่นั่ง ก็ถึงกับกลั้นน้ำตาแห่งความปีติไว้ไม่อยู่ พากันหลั่งน้ำตาออกมา พร้อมกับเปล่งเสียงถวายพระพรในหลวงไปพร้อมกัน

พระบรมฯกล่าวถวายพระพรชัยมงคล
ครั้นสิ้นสุดเพลงสรรเสริญพระบารมี สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงเปิดกรวยกระทงดอกไม้ธูปเทียนแพ กราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรชัยมงคล แทนพระบรมวงศานุวงศ์ ความว่า ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท ปกเกล้าปกกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า เหล่าพระบรมวงศานุวงศ์ มีความปีติปราโมทย์ล้นประมาณ ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้มาเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายพระพรชัยมงคลในมหามงคลสมัย ที่ทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา และได้เห็นใต้ฝ่า ละอองธุลีพระบาท มีพระพลานามัยสมบูรณ์ผ่านพ้นโรคาพยาธิทั้งปวงมาโดยสวัสดี ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท เสด็จพระบรมราชสมภพในพระบรมราชจักรีวงศ์ อันเป็นอัครขัติยชาติ ผู้ทรงพระเจริญด้วยพระปรีชาญาณและเปี่ยมด้วยพระมหากรุณาธิคุณอันบริสุทธิ์ ด้วยเสด็จเถลิงถวัลย์ ในราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรไทย

ผู้นำ 3 ฝ่ายถวายพระพรชัยมงคล
จากนั้น พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี ได้กราบบังคมทูลถวายพระพรชัยมงคลแทนคณะรัฐมนตรี ข้าราชการ ทหาร พลเรือน และราษฎรทุกหมู่เหล่า ตามด้วยประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ นายมีชัย ฤชุพันธุ์กราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรแทนสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ จากนั้นประธานศาลฎีกา นายวิรัช ลิ้มวิชัย กราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรชัยมงคล แทนข้าราชการตุลาการ

ทรงย้ำให้คนไทยปรองดองสามัคคี
ภายหลังนายกรัฐมนตรี ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติและประธานศาลฎีกา กราบบังคมพระกรุณากล่าวถวายพระพรชัยมงคลเสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชดำรัสตอบความว่า ข้าพเจ้ามีความปิติชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง ที่ท่านทั้งหลายพรั่งพร้อมกันมาให้พรวันเกิด ขอขอบพระทัยและขอบใจ ในคำอวยพรอันเปี่ยมไปด้วยไมตรีจิตและความหวังดี ขอทุกท่านจงได้รับพรและไมตรีของข้าพเจ้าเช่นเดียวกัน บ้านเมืองจะมีความมั่นคงเป็นปกติสุขอยู่ได้ ก็ด้วยนานาสถาบันอันเป็นหลักของประเทศและคนไทยทุกหมู่เหล่า มีความสมัครสมาน ปรองดองกันดี และรู้จักปฏิบัติหน้าที่ให้ประสานส่งเสริมกัน ความพร้อมเพรียงของทุกฝ่ายทุกคน ที่มีความสำนึกแน่ชัดในหน้าที่ ความรับผิดชอบและตั้งใจปฏิบัติตน ปฏิบัติงานให้ดี ให้ประสานสอดคล้องกันนี้ จัดเป็นความสามัคคีอย่างหนึ่ง คือความสามัคคีในชาติ ถ้าทุกคนในชาติจะได้ตั้งตนตั้งใจ ให้อยู่ในความสามัคคีดังกล่าว ประโยชน์และความสุขก็จะบังเกิดขึ้นพร้อม ทั้งแก่ส่วนตัวและส่วนรวม ประเทศชาติของเราก็จะสามารถรักษาความเป็นปกติมั่นคง พร้อมทั้งพัฒนาให้รุดหน้าไปได้ดังปรารถนา ขออำนาจแห่งคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์จงคุ้มครองรักษาท่านให้ปราศจากทุกข์ ปราศจากภัยและอำนวยสุขสิริสวัสดิ์พิพัฒนมงคล ให้สัมฤทธิ์แก่ท่านทุกเมื่อไป

พสกนิกรไม่ยอมถอยเฝ้าส่งเสด็จ จากนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยพระบรม วงศานุวงศ์ เสด็จฯไปประทับพักผ่อนพระอิริยาบถยังพระที่นั่งสมมติเทวราชอุปปัติ จนเวลา 12.00 น. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์เสด็จพระราชดำเนินกลับ โดยขบวนรถได้เคลื่อนอย่างช้าๆ เพื่อให้พสกนิกรตลอด 2 ข้างทางตั้งแต่พระบรมมหาราชวัง จนถึงหน้าประตูพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ที่มาเฝ้ารอรับเสด็จตั้งแต่เช้าตรู่และยังไม่ยอมเคลื่อนย้ายไปไหนได้เห็นพระพักตร์อย่างใกล้ชิดและส่งเสด็จด้วยควาปลื้มปีติ

รายชื่อสมาชิกชั้น ม. 3/7

1. ด.ญ. เพ็ญนภา พวกเกาะ
2. ด.ญ. รุ่งทิพย์ แก่นพุทรา
3. ด.ญ. วิไล ปุมสันเทียะ
4. ด.ญ. สุจิรา เอ็นสันเทียะ
5. ด.ช. อนุวัฒน์ มงคล


ตรวจทานและแก้ไขโดย นางเพียรผจง เนตระกูล